Link

(Link to original article) 

Thursday, 18 October 2012

Sruti-aligned

Nivedita Narayanan

What kind of job does a gold medallist engineering graduate with an MBA, who is also a Carnatic vocalist, co-author and editor of books, popular hostess of TV shows and public events, wildlife enthusiast and writer of articles on wildlife, music and musicians, opt for when she completes college? That of a project editor in Oxford University Press, of course. Stands to reason, doesn’t it?

That was Nivedita Narayanan’s choice of day job when she graduated from business school a couple of years ago, though we at Sruti tried to tempt her to join us as a correspondent. As we were aware of her background as a musician, TV anchor and freelance journalist with a reputation for meeting deadlines without fail, we were quite surprised with her decision to become an editor, though her all round qualifications should have really prepared us.

Nivedita started learning Carnatic music at the age of 14 from prominent Carnatic vocalist KN Shashikiran, to whose mentoring she attributes both her musical proficiency and theoretical knowledge. She says, “When I went to Shashi sir, I had already learnt for seven years, but I could barely identify swarasthanas and disliked Carnatic music to the extent of hating it.” She has also been the popular hostess of such TV shows as Puduppunal and Nam Virundinar on Podhigai TV, Maithreem Bhajatha on Sankara TV and Doordarshan’s National Programme of Music.

Nivedita who has had a brilliant academic record—has received awards for outstanding performance in school board examinations, a gold medal in her BE (Electrical and Electronics Engineering) from Sri Venkateswara College of Engineering and best outgoing student awards for all semesters in both her engineering course and MBA (Finance) from the ICFAI Business School.

Nivedita has been contributing interviews and articles for Sruti magazine for the past few years. Her writing is thoughtful and well structured.

A Concert and a Kolu Conversation

My mother-in-law and I were invited to a neighbourhood mama-mami’s house for vethala paaku, a few days ago. We went at around 8.30 pm, after I came home from a concert on Saraswathi pooja day. Once the initial niceties were done, mami got to the inevitable question:

Mami: So do you sing?

Me: Yes, mami.

MIL: We just got home from her concert.

Mami: Oh, you sang a couple of songs?

MIL: No, no. It was a full-fledged concert.

Mami: OK, so you sang with someone else in a group?

Me: No, mami, it was just me.

Mami: You mean you sang something like a real concert?

Me: Yeah, mami. It was a real concert.

Mami (sighing and giving up, realising that she’d run out of questions): Oh! Anyway, nalla pozhudupokku! [Good time-pass!]

Mama, who’d been a mute spectator until then, decided that he would not give up, even if mami did:

Mama: So does your husband sing?

Me: Sure, mama, he does–and quite well at that.

Mama (with a victorious glint in his eyes and a tone of finality): Ha! Ha ha! No, no. I don’t mean that, of course. I mean singing with nyaanam!

Cover story of the Dinamani Sunday supplement

So I was the cover story of this Sunday’s Dinamani supplement ‘Sunday Kondattam’! I’ve copy-pasted it here. You can also read it here.

கற்றது கையளவு!

யுகன்

First Published : 15 Apr 2012 12:00:00 AM IST

 மிகச் சிறந்த எழுத்தாளர்களாக இருப்பவர்கள் சிலருக்கு மேடையில் ஏறினால் பேச்சே வராது. மேடைக்கூச்சம் அவர்களின் வாயைக் கட்டிப்போட்டுவிடும். மிகமிக நன்றாகப் பாடக்கூடிய பாடகர்கள், சுமாராகக் கூட மேடையில் பேசுவதற்குத் தயங்குவார்கள். மிக நன்றாக மேடையில் பல தலைப்புகளில் பேசுபவர்களுக்கு ஒரு வரி பாட்டைப் பாடுவதற்குள் வியர்த்துவிடும்.

நிவேதிதா நாராயணனுக்கு இவை மூன்றுமே கைவசமாகியிருக்கிறது. இளம் கர்நாடக இசைப் பாடகியாக, இசை குறித்த நூல்களை எழுதுபவராக, பொதிகை தொலைக்காட்சியில் ஏறக்குறைய மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருக்கும் “புதுப்புனல்’ நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளராக பல பரிமாணங்கள். நிவேதிதாவை அவரது இல்லத்தில் சந்தித்தோம். புதுப்புனலாய் ஊற்றெடுத்த அவரின் பேச்சிலிருந்து…

 ”"அடையாறிலிருக்கும் ரத்னகிரீஸ்வரர் கோயிலில் என்னுடைய இசை நிகழ்ச்சி 2008-ஆம் ஆண்டில் நடந்தது. அதைப் பார்த்த என்னுடைய குடும்ப நண்பர் வேணுகோபால், “சென்னைத் தொலைக்காட்சி நிலையத்தில் கர்நாடக இசைக் கலைஞர்களைக் குறித்த ஓர் இசை நிகழ்ச்சியைத் தொடங்க இருப்பதாகவும் அந்த நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்குவதற்கு ஒரு புதுமுகத்தைத் தேடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். நீங்கள் போய் பாருங்கள்…’ என்று தொலைக்காட்சியில் பணிபுரியும் அவரின் நண்பருக்கு என்னை அறிமுகப்படுத்தினார்.

 நானும் “ஆடிஷன்’ எனப்படும் குரல் தேர்வுக்குப் போனேன். என்னுடைய குரல் அவர்களுக்குப் பிடித்திருந்தது. என்னுடைய நிகழ்ச்சிக்கான எழுத்துவடிவத்தை (ஸ்கிரிப்டை) நானே தயாரித்துக் கொள்ளவும் அனுமதித்தார்கள்.

 கர்நாடக இசையிலும் நம்முடைய பாரம்பரிய கலை வடிவங்களிலும் ஈடுபட்டிருக்கும் இளம் தலைமுறையைச் சேர்ந்த கலைஞர்களை ஊக்குவிப்பதுதான் அந்த நிகழ்ச்சியின் நோக்கம்.

 நானும் ஓர் இளம் தலைமுறையைச் சேர்ந்த பாடகி என்ற அடிப்படையில் எவ்வளவு இளம் கலைஞராக இருந்தாலும் அவர் பற்றிய விவரங்களையும் தகவல்களையும் சம்பவங்களையும் அவரிடமே பேசித் தெரிந்துகொண்டு, நிகழ்ச்சியில் அவர்களைப் பேசவைப்பேன்.

 கீ-போர்ட் சத்யநாராயணா, பரத்சுந்தர், பாகேஸ்வரி என்னும் நாகசுரக் கலைஞர், ஆடிஸம் பாதித்த ஒரு மாற்றுத் திறனாளி, வில்லுப்பாட்டுக் கலைஞர், ஃபியூஷன் இசைக் கலைஞர்கள் இப்படி பலதரப்பட்டவர்களையும் புதுப்புனல் நிகழ்ச்சியில் அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறோம். ஒவ்வொரு கலைஞரிடமும் பேசும்போதும் எனக்கும் அவரிடமிருந்து நிறைய கருத்துக்கள் கிடைக்கும். இந்த நிகழ்ச்சிக்கு உள்நாட்டில் மட்டுமல்ல வெளிநாட்டிலும் பல ரசிகர்கள் இருக்கிறார்கள்.

 என்னுடைய இசை நிகழ்ச்சி நடக்கும் இடங்களில் பலரும், “”புதுப்புனல்’ நிகழ்ச்சியில் நீங்கள் பேசுவதைத்தான் கேட்டிருக்கிறோம். நீங்களும் பாடவும் செய்வீர்களா?” என்று வியப்புடன் கேட்பார்கள். புதன்கிழமைதோறும் ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருக்கும் “புதுப்புனல்’ நிகழ்ச்சியின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து சனிக்கிழமைதோறும் “நம் விருந்தினர்’ தலைப்பில் பிரபல கர்நாடக இசைக் கலைஞர்களின் அனுபவங்களை ரசிகர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்தளிக்கும் வாய்ப்பு வந்தது.

 இந்த நிகழ்ச்சி நடத்துவதை எனக்குக் கிடைத்த பாக்கியமாக நினைக்கிறேன். இந்த நிகழ்ச்சியில் என்னுடைய சங்கீத குருக்கள் சசிகிரண், கணேஷ், ஜெ. வைத்யநாதன், சேஷம்பட்டி சிவலிங்கம், கிளீவ்லேண்ட் சுந்தரம், டாக்டர் நர்மதா போன்ற பலரின் பேட்டிகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. இசைக்கு அவர்களின் சேவைகள், இசையை அடுத்த தலைமுறைக்கு தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி கொண்டு செல்லும் நேர்த்தி இப்படிப் பல செய்திகளை ரசிகர்கள் இந்த நிகழ்ச்சியின் மூலம் தெரிந்துகொள்வார்கள். இவர்களின் திறமைகளைப் பார்க்கும் போது, “நாம் கற்றது கையளவு’ என்பதை உணர்வேன்.

 சங்கரா தொலைக்காட்சியில் “மைத்ரிம்பஜத’ என்னும் நிகழ்ச்சியில் கர்நாடக இசையை எப்படி அணுகவேண்டும் என்பதை விளக்குகிறோம். சங்ககாலம் முதல் இன்று வரை கர்நாடக இசை எப்படி வளர்ந்து வந்திருக்கிறது. என்னென்ன மாற்றங்கள் வந்திருக்கின்றன என்பதை இந்த நிகழ்ச்சி விவரிக்கும்.

 இந்த நிகழ்ச்சிகளின் வெற்றியைப் பார்த்து தனியார் தொலைக்காட்சிகள் பலவற்றிலிருந்தும் திரை இசைப் பாடல்களை தொகுத்தளிக்கும் நிகழ்ச்சிகளில் தொகுப்பாளராக என்னைக் கூப்பிட்டனர். “தெரியாத விஷயங்களில் ஈடுபடக்கூடாது’ என்னும் தெளிவு எனக்கு உண்டு. அதனால் அன்போடு அந்த வாய்ப்புகளை மறுத்துவிடுவேன்.

 கர்நாடக இசையை தேசிய அளவில் பிரபலப்படுத்தும் ஒரு நிகழ்ச்சியை தூர்தர்ஷன் தயாரிக்க இருக்கிறது. இந்த நிகழ்ச்சிக்காக கர்நாடக இசை குறித்த “ஸ்கிரிப்டை’ ஹிந்தியில் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

 எளிய முறையில் கர்நாடக இசையை அறிமுகப்படுத்தும் புத்தகத்தை நான் எழுதியிருக்கிறேன். இதை ராம்நாராயணனின் “வோர்ட் கிராஃப்ட்’ பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது.

 ”சங்கீத லிபி’ என்னும் பெயரில் சங்கீதக் குறியீடுகளைப் எழுதிப் பயிற்சி செய்யும் புத்தகத்தையும் “கர்னாடிக் ஃபன்டாஸ்டிக்’ என்னும் புத்தகத்தையும் என்னுடைய குரு “கர்னாடிகா’ சகோதரர்களுடன் இணைந்து எழுதியிருக்கிறேன். இதை கர்நாடிகா பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது.

 ”ஆக்ஸ்போர்ட் யூனிவர்சிட்டி பிரஸ்’ஸில் இந்திய கிளைக்கான பொறியியல் மற்றும் நிர்வாகவியல் துறைகளுக்கான திட்ட ஆசிரியராக கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாகப் பணியிலிருக்கிறேன். இப்போதைக்கு அவ்வளவுதான்…” என்கிறார் கணவர் அஜயைப் பார்த்தபடி!

The Arasi of Hearts!

It was sometime in December, a few weeks after I got married, that my producer and I discussed guests we could invite to upcoming episodes of Nam Virundinar. I gave her a few options, but she said she wanted NRIs. I jumped at the opportunity, for I’d been waiting for the chance for a long time! There were a few NRI musicians/personalities that I admired, and now was the chance to get them on the show!

“I know a very interesting person that we can have on the show,” I told my producer. “You’ll love her.” And how true that turned out to be!

The person I had in mind was a vaggeyakara–someone who’d written hundreds of beautiful songs, whose writings and humility I’d always admired from far, but had never had the fortune to meet. Her name was Rajee Krishnan, and her pseudonym was Arasi. On the popular online forum rasikas.org, I’d exchanged a few public messages with her, but that was the only communication I’d ever had with this great lady.

It was on December 20th that I wrote a private message to her on rasikas.org. She was in Chennai, she responded, but the only date that she was available on was December 25th, the earliest of the dates the Doordarshan studio was available on. We were also constrained by the fact that I shoot only on weekends, since I work full-time five days a week. I was also just recovering from a mild attack of a pretty deadly disease, but I decided to go ahead–I wanted to meet Arasi-ji, and little else mattered.

In the few emails that we exchanged before the show, Arasi-ji told me that she was a writer first, then a composer. So I made a mental note about beginning my interview with her passion for writing. I didn’t tell her anything else about what I would ask her, so she was pretty much clueless until she came to the studio! Meanwhile, in the days leading up to the shoot, I read all posts about her in rasikas.org.

On the day of the shoot, I had an interview with Smt Anuradha Sridhar, a gifted NRI violinist and niece of Shri Lalgudi Jayraman, scheduled just before Arasi-ji’s. So when Arasi-ji arrived, I was on the set with Smt Anuradha, strapped to a mike. So she came up to me with a huge, huge smile, as though we’d known each other forever, and said “Niveditaaaa, its soooo nice to see you in person at laasssst!”. She spoke to the cameramen, my producer, and just about everybody in the studio, and within minutes, they were all bowled over by her. My producer, a Kannadiga herself, and Arasi-ji became best chums before the shoot was over, talking and even gushing in Kannada! “She’s an amazing lady,” my producer tells me every time we speak about Arasi-ji. “I felt a connection with her the moment I met her.”

When our interview started, Arasi-ji told me, “I’m not sure I can speak well, but I’ll try”. Here was a writer, a composer, who’d awed hundreds, probably thousands of people, with her language skills, and she was telling me she would make an effort to speak well! She answered my first few questions in chaste Tamil, as all of us in the studio listened in awe. Although we didn’t want to stop her, my producer had to intervene and tell Arasi-ji to speak in colloquial Tamil, to be able to reach out to the masses. “I’ll try,” Arasi-ji said again!

In the half-hour that the interview lasted, Arasi-ji took us on a journey through her past, her passion for writing and Subramanya Bharathi, how her songs ‘come’ to her, and how she keeps a record of them. Every word she spoke came from her heart, and she seemed to breathe life into every word!

It was an interview and a meeting I will never forget. Thank you for making it happen, dear Queen of Hearts!

Watch the interview here: 

Cover story of the Tamil monthly Amudasurabhi

From kumari to shrimathi…

So I’ve been away from work and blogging for a few weeks, primarily because I was busy turning from kumari to shrimathi.

It was a wonderful two days at Ethiraja Kalyana Mandapam in Chennai, with a lot of festivity, fun, food and great music. The simple and unassuming maestro Kalaimamani Shri Seshampatti Sivalingam played the nadaswaram, while the Carnatica Brothers Kalaimamani Shri K.N. Shashikiran and Shri P. Ganesh delighted us with a beautiful concert.

Shri Ramnarayan, the editor-in-chief of Sruti magazine, has written a wonderful review of the concert here.

I’ve reproduced it here:

Here’s a picture of me and my better half.

Finally, thank you for all the love and the emails, calls, sms-es and Facebook posts!

‘Nam Virundinar’ featuring Dr Vijayalakshmy Subramaniam

Part I:

Part II: